Архив записей за: 21 Фев, 2020

88Әти-әниең танылган кешеләр булу барыбер ниндидер ишекләрне ача ул.Син үзгә бер мохиттә, исемнәре билгеле кешеләр даирәсендә яшисең. Әнием тарихчы-галимә Фәридә Гаффарова мине журналистлар, галимнәр дөньясына кертеп җибәрде. Әти иҗатка якынайтты, әтигә карап яза башладым. Заманында, ышанмыйча: «Әтисе язып биргәндер», – дигәннәрен ишеткән бар иде. Кайчандыр миңа «Әхәт Гаффар кызы» дип караган булсалар, хәзер әтигә «Сөмбел Гаффарова әтисе» диләр икән.

12 яшьләремдә әти миңа язучы Гариф Ахуновлардан ак песи алып кайтты. Танылган язучы белән шулай «туганлаштык». Шигырь бәйрәменең берсендә язучы-шагыйрьләр имзалары куелган зур агач каләм бүләк иттеләр. Автографлы китаплар… Танылган шәхесләр белән бергә төшкән фотолар… Миңа 7-8 яшьләрдә гаиләбез белән Латвиядә, язучыларның Дубулты иҗат йортында ял иткән идек. Бөтен Советлар Союзыннан ялга килгән язучылар, аларның балалары белән аралашып йөрүләр… Соңыннан Якутск, Ташкент, Мәскәү кызлары белән хатлар алыштык. Ул аралашулар офыкларымны киңәйтте. Атаклы Ш. Мәрҗани исемендәге татар гимназиясе, «Сәләт» оешмасы, мәктәптә укыганда ук «Ялкын» журналында эшләвем, университетта укыган еллар, Төркиядә белем эстәүләр, шушы «багаж» белән «Сөембикә» редациясенә килүем… Болар барысы да язмышыма зур йогынты ясады.

Янгын сүндерүче, детектив, тележурналист, җырчы, тагын әллә кемнәр булырга хыялландым. Актриса булырга хыялланмаган кыз юктыр да ул!.. Драматургиягә кереп китүем боларның барысына да якынайтты – персонажларың аша теләсә кем була аласың.
Тулысы белән укырга

Сәхифә: Интервью

DSC_5881

В декабре прошлого года впервые после перерыва в несколько лет я приехала в Казань на ХI Всероссийский фестиваль молодой режиссуры “Ремесло” и посмотрела довольно много спектаклей татарских театров сразу. Они были очень разными по темам и художественному уровню, но не было среди них ни одного образчика театральной архаики или вещи в себе, не имеющей отношения ко дню сегодняшнему — а ведь опусы такого рода встречались в афише самых первых фестивалей “Ремесло”, на которых я когда-то побывала. И “#Молодежный вторник”, показанный нам под занавес фестиваля в Театре Камала, достроил в моем воображении масштабную картину перемен, происходящих на нынешней татарской сцене. Что и говорить, они поражают воображение.

Когда речь заходит об экспериментах в маленьких комнатных театрах, это нормально и удивления никакого не вызывает, они для того и существуют. Гораздо реже экспериментируют на сценах академических театров, и уж совсем в единичных случаях — в национальных, призванных прежде всего сохранять традиции, обычаи, язык, образы и нравы ушедших эпох, специфику менталитета своего народа.  Впервые я попала в стены Камаловского театра лет тридцать с лишним назад и помню, как в зрительном зале сидели главным образом чудесные старушки в белых платочках, что само по себе замечательно. Им было хорошо поплакать на традиционной татарской мелодраме, потом спокойно утереть слезы и уйти. Прошло время, все изменилось.
Тулысы белән укырга

Сәхифә: Мәкаләләр    Тамгалар:

Эзләү


Язылу

Календарь

Февраль 2020
Пн Вт Ср Чт Пт Сб Вс
« Янв   Мар »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829  

Рәсемнәр

picture chitek gaf1 t5 elf mini6

Сандык